Na co chorują Maine Coony?

Na co chorują Maine Coony?

Dysplazja stawów biodrowych u Maine Coonów

Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, na jakie choroby cierpią Maine Coony, to zapewne zastanawiałeś się nad stanem ich serca. Polidaktylia, policystyczna choroba nerek i rdzeniowy zanik mięśni to tylko niektóre z wielu schorzeń, które mogą dotknąć te wspaniałe zwierzęta. Ale co jeszcze je łączy? Istnieje kilka innych chorób, które mogą powodować ból i dyskomfort u tych zwierząt, w tym dysplazja stawów biodrowych.

Polidaktylizm

Cecha genetyczna polidaktylia występuje u kotów rasy Maine Coon i jest wywoływana przez jeden gen dominujący. Kot z polidaktylią ma do siedmiu palców u każdej łapy. Polidaktylia dotyczy zazwyczaj przednich łap, ale może wystąpić na wszystkich czterech łapach. XX wieku, kiedy to Ernest Hemingway otrzymał w prezencie od swojego przyjaciela, kapitana żeglugi Stanleya Dextera, kota z polidaktylią w typie ginger tabby.

Przyczyna występowania cechy polidaktyli nie jest do końca jasna. Uważa się jednak, że polidaktylia u Maine Coonów pomogła im przetrwać w warunkach, w których musiały polować na pożywienie. Obecnie niewielki odsetek rodzimych Maine Coonów jest polidaktylami. Badania genetyczne wskazują jednak, że cecha ta występuje u ponad 99% populacji.

Policystyczna choroba nerek

Chociaż Maine Coon ma bardzo przyjazną i spokojną naturę, rasa ta jest również podatna na wiele typowych chorób kotów, w tym na wielotorbielowatość nerek (PKD). Nerki pełnią wiele istotnych funkcji w organizmie kota, w tym filtrują krew, regulują ciśnienie krwi, produkują witaminy i hormony oraz równoważą poziom kwasowo-zasadowy. Aby zapobiec rozwojowi PKD u Twojego Maine Coona, oto kilka wskazówek:

Chociaż Maine Coony są mniej podatne na genetyczną wielotorbielowatość nerek niż koty perskie, nadal istnieją pewne zagrożenia związane z tym schorzeniem. Jednym z takich czynników ryzyka jest pochodzenie kota Maine Coon. Chociaż jest mało prawdopodobne, że choroba genetyczna dotknie Twojego zwierzaka, możesz skontaktować się z lekarzem weterynarii, jeśli podejrzewasz, że Twój Maine Coon cierpi na tę chorobę.

Rdzeniowy zanik mięśni

Jeśli zauważysz u swojego kota Maine Coon dziwny chód, może on być chory na tę chorobę. Możesz również zauważyć drżenie tylnych kończyn i nierówną postawę. Kot może nie być w stanie bawić się tak, jak jego rówieśnicy, w tym wskakiwać na meble i drzewa. Koty te mogą mieć bardzo wrażliwe plecy. Jeśli Twój kot rasy Maine Coon cierpi na tę przypadłość, może dziwnie reagować, gdy położysz go na plecach.

Schorzenie to, znane również jako rdzeniowy zanik mięśni (SMA), jest dziedziczną chorobą genetyczną występującą u kotów rasy Maine Coon. Powoduje ona stopniową utratę neuronów ruchowych w rdzeniu kręgowym i mięśniach szkieletowych, co prowadzi do postępującego osłabienia. Choroba rozpoczyna się zwykle w młodym wieku, a jej objawy obejmują wiotki chód i drobne drżenia. W wieku od pięciu do siedmiu miesięcy kociak może być niezdarny i wykazywać problemy z oddychaniem.

Czytaj również:   krótkowłosy Maine Coon

Dysplazja stawów biodrowych

Dysplazja stawów biodrowych u kotów rasy Maine Coon może powodować nie tylko niszczycielskie skutki dla populacji ludzkiej, ale także poważne problemy zdrowotne. W rzeczywistości dysplazja stawów biodrowych jest tak powszechna u tych ptaków, że OFA sugeruje dalsze badania. Jednak mimo poważnego charakteru tego schorzenia, zalecenia OFA są niejasne. Wysoka częstość występowania dysplazji stawów biodrowych wśród Maine Coonów oznacza, że rasa ta powinna być poddawana badaniom przesiewowym w kierunku dysplastycznych stawów biodrowych co 24 miesiące.

Chociaż nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, częstość występowania dysplazji stawów biodrowych u Maine Coonów w ostatnich latach spadła. Rasa ta jest genetycznie predysponowana do tego schorzenia. Ostatnie badania przeprowadzone na kotach rasy Maine Coon w SLU School of Veterinary Medicine sugerują, że dysplazja stawów biodrowych jest dziedziczna. W rzeczywistości większe rasy są bardziej podatne na dysplazję stawów biodrowych niż mniejsze. Niemniej jednak, hodowla z uwzględnieniem wielkości ciała jest dodatkowym czynnikiem ryzyka.

Kardiomiopatia przerostowa (hypertrophic cardiomyopathy)

Jedną z najczęstszych chorób kotów jest kardiomiopatia przerostowa (HCM), która dotyka około 30% populacji Maine Coonów. To zaburzenie genetyczne jest spowodowane zmianą jednej pary zasad w DNA. U kotów z HCM dochodzi do niewydolności serca i może wystąpić między innymi paraliż tylnych kończyn. Chociaż nie wiadomo, która konkretnie mutacja powoduje HCM, istnieje test genetyczny dostępny dla kotów rasy Maine Coon, który wykrywa tę mutację.

Koty cierpiące na tę chorobę zwykle nie wykazują żadnych objawów, dopóki choroba nie osiągnie bardziej zaawansowanego stadium. Nieleczona HCM może doprowadzić do śmierci. W tym czasie Maine Coon musi zostać uśpiony lub adoptowany przez nową rodzinę. Na szczęście istnieje wiele sposobów zapobiegania HCM u kotów. Jednym z najskuteczniejszych jest sprawdzenie, czy Twój Maine Coon ma tę chorobę. Testy genetyczne są doskonałym narzędziem dla kotów i kociąt i mogą być wykonane przez lekarza weterynarii.

Grzybica

Najczęstszą formą grzybicy u Maine Coonów jest zapalenie skóry. Może ono być niewykrywalne, ale ważne jest, aby sprawdzać, czy nie występują objawy tej choroby. Możesz również kontrolować stan zdrowia swojego kota poprzez częste sprawdzanie skóry i obserwowanie zmian w zachowaniu. Grzybica u kotów często objawia się

Równie ciekawe

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *